Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak urządzenia, takie jak komputer, tablet czy smartfon, łączą się z siecią Internet? Magia, która za tym stoi, nazywa się Dynamic Host Configuration Protocol, czyli DHCP. Ale nie martw się, nie jest to tak skomplikowane, jak brzmi.
Dołącz do nas w podróży do serca sieci komputerowych!

Jak działa DHCP

Gdy urządzenie jest podłączane do sieci, DHCP przechodzi przez cztery podstawowe kroki: - Discovery (Odkrywanie) - Klient wysyła wiadomość DHCPDISCOVER do sieci, aby zlokalizować dostępne serwery DHCP.
- Offer (Oferta) - Serwery DHCP, które otrzymały wiadomość DHCPDISCOVER, odpowiadają na nią, wysyłając wiadomość DHCPOFFER do klienta. Ta wiadomość zawiera ofertę przydzielenia adresu IP klientowi.
- Request (Żądanie) - Klient wybiera jedną z otrzymanych ofert (jeśli jest ich więcej niż jedna) i wysyła wiadomość DHCPREQUEST do serwera, który złożył tę ofertę. Wiadomość ta informuje serwer, że klient chce zaakceptować ofertę.
- Acknowledgment (Potwierdzenie) - Serwer odbiera żądanie klienta

Ten proces, znany jako "DORA", pomaga w automatycznym przydzielaniu adresów IP i umożliwia urządzeniu bezproblemowe podłączenie do sieci.

Serwer DHCP

Zadaniem serwera DHCP jest zarządzanie pulą dostępnych adresów IP i udzielanie ich urządzeniom w sieci. Gdy nowe urządzenie dołącza do sieci, serwer DHCP decyduje, jakie adresy IP mu przydzielić, i "pamięta" te decyzje, aby nie powstały konflikty adresów.

Własny serwer DHCP

DHCP - to protokół dynamicznej konfiguracji hosta ang.(Dynamic Host Configuration Protocol).
W najprostszej postaci serwer DHCP po podłączeniu komputera do sieci przypisze mu adres IP.
Załóżmy, że mamy mniej więcej taką konfigurację w domu: Jeżeli zdecydujemy się na automatyczną konfigurację z naszego serwera DHCP musimy pamiętać, że jeżeli nasz serwer będzie wyłączony nie otrzymamy adresu IP.
A więc zaczynamy musimy zainstalować pakiet

 
  [rikos@dhcp]$ #Na dystrybucji fedora:
  [rikos@dhcp]$ sudo dnf install dhcp.x86_64
  lub na starszej wersji:
  [rikos@dhcp]$ sudo yum install dhcp.x86_64
  [rikos@dhcp]$ #Na dystrybucji debian:
  [rikos@dhcp]$ sudo apt-get install dhcp.x86_64
  [rikos@dhcp]$ #Na dystrybucji OpenBSD: 
  [rikos@dhcp]$ pkg_add dhcpcd

Plik konfiguracyjny znajdziemy w /etc/dhcpd.conf
W najprostrzej postaci nasz plik konfiguracyjny będzie wyglądał mniej więcej tak:

option  domain-name-servers 192.168.1.200, 8.8.8.8;

subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 {
	option routers 192.168.1.200;
	range 192.168.1.50 192.168.1.70;
}

option domain-name "dom";
option  domain-nme-servers 192.168.1.200;
option  domain-name-servers 192.168.1.200, 8.8.8.8;
option  ntp-servers 192.168.1.200;

subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 {
	option routers 192.168.1.200;
	range 192.168.1.94 192.168.1.95;
	next-server 192.168.1.200;

	host drukarka {
		hardware ethernet 01:23:45:67:89:ab;
		fixed-address 192.168.1.2;
	}

	host telefon {
		hardware ethernet 00:00:00:00:00:ee;
		fixed-address 192.168.1.3;
	}

	host telewizor {
		hardware ethernet 11:11:11:11:11:00;
		fixed-address 192.168.1.4;
	}

	host laptop {
		hardware ethernet 22:22:22:22:22:22;
		fixed-address 192.168.1.5;
	}
}

#define DHCPDISCOVER 1
#define DHCP_HTYPE_ETHER 1
#define DHCP_HLEN_ETHER 6

struct dhcp_packet {
    uint8_t op;
    uint8_t htype;
    uint8_t hlen;
    uint8_t hops;
    uint32_t xid;
    uint16_t secs;
    uint16_t flags;
    uint32_t ciaddr;
    uint32_t yiaddr;
    uint32_t siaddr;
    uint32_t giaddr;
    uint8_t chaddr[16];
    uint8_t sname[64];
    uint8_t file[128];
    uint32_t magic_cookie;
    uint8_t options[312];
};

powrót